U większości osób w okresie dojrzewania dochodzi do samoistnej poprawy stanu miejscowego i wyleczenia. Jednakże trądzik o większym nasileniu oraz długości trwania wymaga czujności i odpowiedniego leczenia dermatologicznego. Właściwe postępowanie lecznicze może w istotny sposób skrócić przebieg choroby, poprawić komfort życia chorego jak i zmniejszyć ryzyko możliwych powikłań w postaci np. blizn.
W przypadku wykwitów zaskórnikowych i grudkowych najbardziej skuteczne są retinoidy, czyli np. kwas witaminy A (miejscowa tretinoina) w postaci żelu lub roztworu. Działa on złuszczająco oraz również normalizuje rogowacenie w okolicy ujścia mieszka włosowego. W trakcie stosowania miejscowych retinoidów należy unikać ekspozycji na promieniowanie ultrafioletowe czyli promieniowanie słoneczne. Istnieje możliwość pogorszenia stanu miejscowego skóry na początku leczenia. Ze względu na niewielki stopień wchłaniania, miejscowe retinoidy nie są zagrożeniem dla ciąży jednak nie zaleca się ich stosowania u ciężarnych pacjentek z trądzikiem.
Leczenia ogólnego (doustnego) wymaga nasilona postać trądziku. W takiej postaci leczenie jedynie lekami miejscowymi bywa zdecydowanie niewystarczające i nieskuteczne. Podstawą leczenia ogólnego są antybiotyki z grupy tetracyklin. Działają one przeciwbakteryjnie jak również zmniejszają lipolityczną aktywność bakterii z grupy Propionibacterium acnes. Antybiotyki z tej grupy są przeciwwskazane u kobiet w ciąży oraz u małych dzieci.